PSO dla klasy II z j. niemieckiego

PSO dla klas II

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA

z języka niemieckiego dla klasy drugiej gimnazjum

do podręczników aha! Neu – 1B i 2A – kurs podstawowy

W bieżącym roku szkolnym na lekcjach języka niemieckiego będziesz:

  1. poznawać słownictwo związane z następującymi kręgami tematycznymi:
    • nazwy pór roku i miesięcy;
    • podawanie daty;
    • przyjęcie urodzinowe: zaproszenia (pisemne i telefoniczne), potwierdzanie obecności, przygotowania do przyjęcia, prezenty, składanie życzeń;
    • miejsce zamieszkania;
    • opis domu i pomieszczeń, wyposażenie;
    • spędzanie wakacji i ferii zimowych;
    • terminy ferii i wakacji w Polsce i w Niemczech;
    • środki transportu;
    • nazwy krajów i języków;
    • sposoby spędzania wolnego czasu
    • określanie godziny
    • czynności życia codziennego;
    • przygotowywanie potraw
    • artykuły spożywcze
    • zwyczaje kulinarne
  2. ćwiczyć umiejętność:
    • uzyskiwania i udzielania informacji;
    • relacjonowania;
    • prowadzenia rozmowy telefonicznej / dialogów;
    • sporządzania notatki;
    • pisania listu / pocztówki;
    • pisania e-maila;
    • pisania zaproszenia;
    • opisywania zdjęć;
    • składania propozycji, przyjmowania / odrzucania propozycji;
    • wyrażania opinii;
    • przeprowadzania wywiadu;
    • wykonywania prac projektowych;
    • opowiadania ( przebiegu przyjęcia, wymarzonych prezentach, swoim miejscu zamieszkania, sposobach spędzania wakacji i ferii zimowych, , wrażeniach z balu karnawałowego, swoich zwyczajach żywieniowych, sposobach spędzania wolnego czasu);
    • opisywania  swojego pokoju;
    • korzystania ze słownika dwujęzycznego oraz słownika przysłów.
  3. kształcić umiejętność pracy z różnymi rodzajami tekstów:
    • tekst czytany,
    • tekst słuchany,
    • dialog,
    • list,
    • pocztówka,
    • e-mail,
    • wywiad,
    • notatka,
    • historyjka obrazkowa,
    • zaproszenie,
    • zapiski z pamiętnika,,
    • przysłowia,
    • wiersz,
    • piosenka,
    • plakat
    • diagram,
    • tabela,
    • krzyżówka,
    • wąż wyrazowy,
    • eliminatka,
    • łamańce językowe (czyli zdania trudne do wypowiedzenia).
  4. zdobywać podstawowe informacje dotyczące Niemiec, Austrii i Szwajcarii;
  5. ćwiczyć umiejętność posługiwania się następującymi strukturami gramatycznymi:
    • zaimki osobowe w bierniku i w celowniku;
    • zaimki dzierżawcze w bierniku i w celowniku
    • liczebniki porządkowe;
    • przyimek für;
    • przyimki z celownikiem i biernikiem (Wechselpräpositionen);
    • przyimek mit;
    • przyimki: von … bis … i vom … bis zum …;
    • rodzajniki określone i nieokreślone w celowniku;
    • czasowniki: sein, stehen, sitzen, liegen, hängen;
    • wyrażenia man muss i man kann;
    • forma möchte… + Infinitiv;
    • czasowniki nieregularne

Na semestr otrzymasz ocenę pozytywną, gdy opanujesz minimum programowe.

SPRAWNOŚCI JĘZYKOWE

    1. Sprawność czytania ze zrozumieniem, polegająca na zrozumieniu głównej myśli tekstu oraz zawartych w nim informacji szczegółowych, jest sprawdzana za pomocą następujących technik:
      • zadania wielokrotnego wyboru (spośród kilku odpowiedzi wybierasz właściwą);
      • zadania typu prawda / fałsz;
      • odpowiedzi na pytania do tekstu,
      • przyporządkowanie tekstów do odpowiednich osób / właściwych dat;
      • ustalanie kolejności fragmentów tekstu;
      • dopasowanie tekstów do rysunków / ilustracji / znaków drogowych;
      • przyporządkowanie przysłów do ich polskich odpowiedników;
      • dopasowanie tytułów do tekstu / do poszczególnych części tekstu;
      • uzupełnianie tekstu z lukami;
      • uzupełnianie tabeli na podstawie przeczytanego tekstu;
      • określenie rodzaju tekstu;
      • przyporządkowywanie wyrazów do poszczególnych kategorii tematycznych;
      • podkreślanie w tekście pożądanych informacji;
      • podawanie numerów wersów tekstu, w których znajdują się pożądane informacje;
      • łączenie fragmentów tekstu;
      • wyszukiwanie antonimów;
      • wybieranie, która z propozycji pasuje / nie pasuje do podanego słowa;
      • oddzielanie w wężu literowym poszczególnych słów;
      • wyszukiwanie słów w diagramie literowym;
      • uzupełnianie brakujących liter w danym wyrazie;
      • układanie zdań z podanego słownictwa;
      • rysowanie na podstawie przeczytanego tekstu;
      • opowiadanie po polsku treści przeczytanego tekstu.

Kryteria oceny sprawności czytania ze zrozumieniem

Ocenie podlegają wszystkie rodzaje czytania: szczegółowe, selektywne i całościowe.

Ocena celująca:

W zakresie czytania ze zrozumieniem uczeń:

      • spełnia wszystkie kryteria na ocenę bardzo dobry,
      • bez trudu rozumie przedstawiane mu teksty informacyjne oraz użytkowe i nawet jeśli występują w nich nowe struktury gramatyczne lub nieznane słownictwo, radzi sobie ze zrozumieniem tekstów w oparciu o kontekst sytuacyjny i umiejętność wysnuwania wniosków przyczynowo-skutkowych.

Ocena bardzo dobra:

W zakresie czytania ze zrozumieniem uczeń:

      • bez trudu rozumie proste teksty użytkowe i informacyjne (list, e-mail, pocztówka, ogłoszenie, wywiad, zaproszenie, zapiski z pamiętnika, oferta turystyczna, recepta, zalecenia lekarza);
      • sprawnie znajduje potrzebne informacje szczegółowe w tekstach użytkowych i informacyjnych;
      • swobodnie rozumie ogólny sens czytanych tekstów.

Ocena dobra:

W zakresie czytania ze zrozumieniem uczeń:

      • rozumie ogólnie większość prostych tekstów użytkowych i informacyjnych (list, e-mail, pocztówka, ogłoszenie, wywiad, zaproszenie, zapiski z pamiętnika, oferta turystyczna, recepta, zalecenia lekarza);
      • znajduje większość potrzebnych informacji szczegółowych w tekstach użytkowych i informacyjnych;
      • w zasadzie rozumie ogólny sens większości czytanych tekstów.

Ocena dostateczna:

W zakresie czytania ze zrozumieniem uczeń:

      • rozumie ogólnie dużą część prostych tekstów użytkowych i informacyjnych (list, e-mail,  pocztówka, ogłoszenie, wywiad, zaproszenie, zapiski z pamiętnika, oferta turystyczna, recepta, zalecenia lekarza);
      • znajduje dużą część potrzebnych informacji szczegółowych w tekstach użytkowych i informacyjnych;
      • rozumie ogólny sens dużej części czytanych tekstów.

Ocena dopuszczająca:

W zakresie czytania ze zrozumieniem uczeń:

      • rozumie tylko niektóre proste teksty użytkowe i informacyjne (list, e-mail,  pocztówka, ogłoszenie, wywiad, zaproszenie, zapiski z pamiętnika, oferta turystyczna, recepta, zalecenia lekarza);
      • znajduje tylko niektóre potrzebne informacje szczegółowe w tekście użytkowym i informacyjnym;
      • rozumie ogólny sens tylko niewielkiej części czytanych tekstów.

Ocena niedostateczna:

W zakresie czytania ze zrozumieniem uczeń:

      • rozumie bardzo nieliczne proste teksty użytkowe i informacyjne (list, e-mail,  pocztówka, ogłoszenie, wywiad, zaproszenie, zapiski z pamiętnika, oferta turystyczna, recepta, zalecenia lekarza);
      • sporadycznie znajduje znikomą ilość potrzebnych informacji szczegółowych w tekście użytkowym i informacyjnym;
      • z trudem rozumie ogólny sens bardzo nielicznych czytanych tekstów.

UWAGA! Uczeń dyslektyczny powinien mieć możliwość kilkukrotnego przeczytania tekstu.

    1. Sprawność rozumienia ze słuchu polega na rozumieniu globalnym, czyli zdolności rozumienia ogólnej tematyki tekstu oraz rozumieniu detalicznym, czyli selektywnym, w którym chodzi o wydobycie ze słuchanego tekstu konkretnych informacji.

 

Sprawność rozumienia ze słuchu ćwiczona jest za pomocą następujących technik:

      • zadania wielokrotnego wyboru (spośród kilku odpowiedzi wybierasz właściwą),
      • zadania typu prawda / fałsz,
      • uzupełnianie luk w zapisie na podstawie wysłuchanych informacji,
      • łączenie informacji w oparciu o wysłuchany tekst,
      • odpowiedzi na pytania do wysłuchanego tekstu,
      • przyporządkowanie wypowiedzi do poszczególnych osób występujących w tekście,
      • przyporządkowanie obrazków do wysłuchanego tekstu,
      • ustalenie kolejności fragmentów tekstu,
      • rysowanie na podstawie wysłuchanego tekstu,
      • streszczanie w języku polskim treści wysłuchanego tekstu,
      • streszczanie w języku niemieckim treści wysłuchanego tekstu.

 

Kryteria oceny sprawności rozumienia ze słuchu

Ocena celująca:

W zakresie rozumienia ze słuchu uczeń:

      • spełnia wszystkie kryteria na ocenę bardzo dobry
      • bez trudu rozumie prezentowane wypowiedzi niemieckojęzyczne oraz, nawet jeśli występują w nich nowe struktury gramatyczne lub nieznane słownictwo, radzi sobie ze zrozumieniem wypowiedzi w oparciu o kontekst sytuacyjny i umiejętność wysnuwania wniosków przyczynowo-skutkowych.

Ocena bardzo dobra:

W zakresie rozumienia ze słuchu uczeń:

      • bez trudu rozumie ogólnie wypowiedź niemieckojęzyczną wypowiadaną przez różne osoby w normalnym tempie, zawierającą oprócz znanej leksyki i struktur gramatycznych również niezrozumiałe elementy, których znaczenia można domyślić się z kontekstu;
      • rozumie ogólny sens sytuacji komunikacyjnych, w tym intencję rozmówcy w różnych warunkach odbioru;
      • sprawnie wyszukuje informacje szczegółowe w wypowiedziach i dialogach;
      • w pełni rozumie instrukcje nauczyciela formułowane w języku niemieckim i prawidłowo na nie reaguje.

Ocena dobra:

W zakresie rozumienia ze słuchu uczeń:

      • rozumie ogólnie większość wypowiedzi niemieckojęzycznych wypowiadanych przez różne osoby w normalnym tempie, zawierających oprócz znanej leksyki i struktur gramatycznych również niezrozumiałe elementy, których znaczenia można domyślić się z kontekstu;
      • rozumie ogólny sens większości prostych sytuacji komunikacyjnych, w tym intencję rozmówcy w różnych warunkach odbioru;
      • wyszukuje większość informacji szczegółowych w wypowiedziach i dialogach;
      • rozumie większość prostych instrukcji nauczyciela formułowanych w języku niemieckim i prawidłowo na nie reaguje.

Ocena dostateczna:

W zakresie rozumienia ze słuchu uczeń:

      • rozumie ogólnie dużą część wypowiedzi niemieckojęzycznych wypowiadanych przez różne osoby w normalnym tempie, zawierających oprócz znanej leksyki i struktur gramatycznych również niezrozumiałe elementy, których znaczenia można domyślić się z kontekstu;
      • rozumie ogólny sens dużej części prostych sytuacji komunikacyjnych, w tym intencję rozmówcy w różnych warunkach odbioru;
      • wyszukuje dużą część informacji szczegółowych w wypowiedziach i dialogach;
      • rozumie dużą część prostych instrukcji nauczyciela formułowanych w języku niemieckim i prawidłowo na nie reaguje.

Ocena dopuszczająca:

W zakresie rozumienia ze słuchu uczeń:

      • rozumie ogólnie tylko niektóre wypowiedzi niemieckojęzyczne wypowiadane przez różne osoby w normalnym tempie zawierające oprócz znanej leksyki i struktur gramatycznych również niezrozumiałe elementy, których znaczenia można się domyślić z kontekstu;
      • rozumie ogólny sens tylko niektórych prostych sytuacji komunikacyjnych, w tym intencję rozmówcy w różnych warunkach odbioru;
      • wyszukuje tylko niektóre informacje szczegółowe w wypowiedziach i dialogach;
      • rozumie tylko nieliczne proste instrukcje nauczyciela formułowane w języku niemieckim i prawidłowo na nie reaguje.

Ocena niedostateczna:

W zakresie rozumienia ze słuchu uczeń:

      • rozumie ogólnie bardzo nieliczne wypowiedzi niemieckojęzyczne wypowiadane przez różne osoby w normalnym tempie zawierające oprócz znanej leksyki i struktur gramatycznych również niezrozumiałe elementy, których znaczenia można domyślić się z kontekstu;
      • rozumie ogólny sens bardzo nielicznych prostych sytuacji komunikacyjnych, w tym intencję rozmówcy w różnych warunkach odbioru;
      • wyszukuje bardzo nieliczne informacje szczegółowe w wypowiedziach i dialogach;
      • rozumie bardzo nieliczne proste instrukcje nauczyciela formułowane w języku niemieckim.
    1. Sprawność mówienia jest bardzo istotnym elementem w nauczaniu języka obcego. Wynika to z faktu, że ogólnym celem nauczania jest opanowanie języka w stopniu umożliwiającym w miarę sprawną komunikację językową w różnych sytuacjach życia codziennego.

Sprawność mówienia sprawdzana jest za pomocą następujących technik:

      • udzielanie i uzyskiwanie informacji;
      • relacjonowanie wydarzeń;
      • negocjowanie z partnerem dogodnego dla Ciebie rozwiązania danego problemu;
      • opisywanie zdjęcia;
      • odgrywanie ról;
      • wyrażanie przypuszczenia;
      • udzielanie rad;
      • tworzenie dialogów;
      • wyrażanie opinii na dany temat;
      • prezentacja pracy projektowej na forum klasy;
      • streszczanie przeczytanego tekstu;
      • opowiadanie (o przebiegu przyjęcia, wymarzonych prezentach, swoim miejscu zamieszkania, sposobach spędzania wakacji i ferii zimowych, planach na nadchodzący weekend, historii detektywistycznej, zdarzeniu na skrzyżowaniu z perspektywy różnych uczestników zdarzenia, złym dniu w szkole, chorobach i dolegliwościach oraz sposobie ich leczenia, zdrowym trybie życia);
      • opisywanie położenia, drogi, swojego pokoju.

Kryteria oceny sprawności mówienia

Ocena celująca

W zakresie sprawności mówienia uczeń:

      • tworzy wypowiedź spełniającą wszystkie kryteria na ocenę bardzo dobry;
      • tworzy wypowiedzi wyróżniające się w jednym lub kilku zakresach (np. wyjątkowe bogactwo leksyki, spontaniczna i naturalna wypowiedź, ciekawe ujęcie tematu, biegła znajomość struktur gramatycznych).

Ocena bardzo dobra

W zakresie sprawności mówienia uczeń:

      • tworzy wypowiedź, która zawiera bogate słownictwo i frazeologię, pozwalające na przekazanie wszystkich wymaganych informacji;
      • samodzielnie tworzy płynną wypowiedź;
      • w zakresie poprawności gramatycznej tworzy wypowiedź zawierającą sporadyczne błędy, które nie zakłócają w żaden sposób komunikacji;
      • pod względem fonetycznym tworzy wypowiedź całkowicie poprawną, bez błędów w wymowie i intonacji;
      • współtworzy niczym nie zakłóconą komunikację.

Ocena dobra

W zakresie sprawności mówienia uczeń:

      • tworzy wypowiedź, którą cechuje dobry poziom znajomości słownictwa i struktur językowych, zawierającą wyrażenia odpowiednie do przekazania większości wymaganych informacji;
      • tworzy płynną wypowiedź przy pewnej pomocy nauczyciela;
      • tworzy wypowiedź zawierającą nieliczne usterki gramatyczne, które mają charakter pomyłek i nie występują systematycznie;
      • tworzy wypowiedź w dużej mierze poprawną fonetycznie i intonacyjnie, zawierającą nieliczne usterki;
      • współtworzy komunikację z drobnymi usterkami.

Ocena dostateczna

W zakresie sprawności mówienia uczeń:

      • tworzy wypowiedź, którą cechuje podstawowy poziom znajomości słownictwa i struktur językowych oraz niektóre, odpowiednie wyrażenia pozwalające na przekazanie zasadniczej części wymaganych informacji;
      • tworzy wypowiedź płynną w znacznej części, poszerzenie jej wymaga pomocy nauczyciela;
      • tworzy wypowiedź zawierającą błędy gramatyczne o charakterze przeoczeń, świadczące o niepełnym opanowaniu niektórych struktur;
      • tworzy wypowiedź zrozumiałą pod względem fonetycznym pomimo błędów w wymowie niektórych wyrazów i w intonacji;
      • pomimo trudności w formułowaniu lub rozumieniu pytań i odpowiedzi współtworzy komunikację w podstawowym zakresie.

Ocena dopuszczająca

W zakresie sprawności mówienia uczeń:

      • tworzy wypowiedź zawierającą ubogie słownictwo i bardzo proste struktury językowe pozwalające na przekazanie tylko nielicznych wymaganych informacji;
      • tworzy wypowiedź płynną jedynie we fragmentach i wyłącznie dzięki pomocy nauczyciela;
      • tworzy wypowiedź zawierającą błędy gramatyczne wskazujące na nieznajomość niektórych struktur;
      • tworzy wypowiedź zrozumiałą pod względem fonetycznym w ograniczonym zakresie;
      • współtworzy komunikację w wąskim zakresie.

Ocena niedostateczna

W zakresie sprawności mówienia uczeń:

      • tworzy wypowiedź, którą cechuje bardzo ograniczona znajomość słownictwa i nieporadne użycie struktur językowych, co powoduje, że nie zawiera ona wystarczającej liczby wymaganych informacji;
      • mimo pomocy nauczyciela nie tworzy płynnej wypowiedzi;
      • tworzy wypowiedź zawierającą liczne, rażące błędy gramatyczne różnego typu;
      • tworzy wypowiedź niezrozumiałą pod względem fonetycznym;
      • nie współtworzy komunikacji: pytania nie są zrozumiałe, a odpowiedzi są nie na temat.
    1. Sprawność pisania jest zintegrowana z innymi sprawnościami. Jest systematycznie rozwijana podczas całego procesu nauczania języka i uwzględnia różne formy tekstów użytkowych.

Sprawność pisania jest sprawdzana za pomocą następujących technik:

      • tworzenie wybranych form użytkowych (list, e-mail, pocztówka, zaproszenie);
      • tworzenie swobodnej wypowiedzi pisemnej na zadany temat (miejsce, do którego chciałabyś / chciałbyś pojechać w czasie wakacji, spotkanie klasowe, wczorajszy dzień, zdrowy styl życia);
      • tworzenie / uzupełnianie dialogu dotyczącego konkretnej sytuacji;
      • opisywanie ilustracji;
      • podpisywanie zdjęć;
      • sporządzanie notatki;
      • udzielanie pisemnej odpowiedzi na pytania;
      • przekształcanie zdań;
      • uzupełnianie zdań, tabeli, krzyżówki;
      • układanie zdań z podanego słownictwa;
      • przygotowywanie prac projektowych (np. ilustrowanej prezentacji, plakatu).

Kryteria oceny sprawności pisania

Ocena celująca

W zakresie sprawności pisania uczeń:

      • tworzy wypowiedź pisemną spełniającą wszystkie kryteria na ocenę bardzo dobry;
      • tworzy wypowiedzi pisemne, które wyróżniają się w jednym lub kilku zakresach (np. wyjątkowe bogactwo leksyki, inwencja stylistyczna, biegła znajomość struktur gramatycznych).

Ocena bardzo dobra

W zakresie sprawności pisania uczeń:

      • bezbłędnie wykonuje polecenia zawarte w ćwiczeniach (pisanie odtwórcze);
      • tworzy wypowiedzi pisemne bogate pod względem treści (słownictwo, struktury gramatyczne), logiczne, harmonijne i spójne;
      • tworzy wypowiedzi pisemne poprawne językowo, w których sporadycznie występują błędy gramatyczne i leksykalne nie zakłócające komunikacji oraz nieliczne błędy w pisowni nie zmieniające lub nie zniekształcające znaczenia wyrazu.

Ocena dobra

W zakresie sprawności pisania uczeń:

      • samodzielnie z niewielkimi uchybieniami wykonuje polecenia zawarte w ćwiczeniach (pisanie odtwórcze);
      • tworzy proste wypowiedzi pisemne, wykorzystując większość poznanych środków językowych;
      • tworzy wypowiedzi pisemne, które zawierają nieliczne błędy gramatyczne, leksykalne i ortograficzne i w nieznacznym stopniu zakłócają zrozumienie treści.

Ocena dostateczna

W zakresie sprawności pisania uczeń:

      • w większości poprawnie wykonuje polecenia zawarte w ćwiczeniach (pisanie odtwórcze);
      • tworzy wypowiedzi pisemne, stosując liczne powtórzenia leksykalne i mało urozmaicone struktury gramatyczne;
      • tworzy wypowiedzi pisemne, które czasami cechują dość liczne usterki ortograficzne i gramatyczne oraz niewłaściwy dobór słów, co częściowo zakłóca komunikację i świadczy o niepełnym opanowaniu struktur.

Ocena dopuszczająca

W zakresie sprawności pisania uczeń:

      • w sposób niepełny realizuje polecenia zawarte w ćwiczeniach (pisanie odtwórcze);
      • tworzy tylko niektóre proste wypowiedzi pisemne, ponadto wypowiedzi te są chaotyczne, tylko częściowo zgodne z tematem, zawierają ubogie słownictwo i bardzo mało urozmaicone struktury gramatyczne;
      • tworzy wypowiedzi pisemne, które charakteryzują się niewłaściwym doborem słów, licznymi usterkami ortograficznymi i gramatycznymi, co w dość znacznym stopniu zakłóca komunikację i świadczy o słabym opanowaniu struktur.

Ocena niedostateczna

W zakresie sprawności pisania uczeń:

      • pomimo pomocy nauczyciela nie jest w stanie w sposób pełny wykonywać poleceń zawartych w ćwiczeniach (pisanie odtwórcze);
      • z powodu bardzo ograniczonej znajomości słownictwa, nieporadnego użycia struktur językowych i gramatycznych z trudem tworzy tylko niektóre proste wypowiedzi pisemne, ponadto wypowiedzi te są chaotyczne, niespójne, pozbawione logiki, w większości przypadków nie na temat;
      • nie opanował umiejętności budowania prostych zdań, popełnia błędy stylistyczne, liczne, rażące błędy ortograficzne, gramatyczne i leksykalne, które w znacznym stopniu zakłócają komunikację i świadczą o nieopanowaniu struktur.

 

UWAGA! Kryteria stosowane wobec uczniów ze zdiagnozowaną dysgrafią bądź dysleksją.

Ocenianie uczniów ze zdiagnozowanymi problemami dysgraficznymi lub dyslektycznymi, które według najnowszych badań dotyczą około 10-15% populacji, wymaga odrębnego podejścia i zastosowania specyficznych kryteriów.

Ogólne zasady są następujące:

    • indywidualne traktowanie ucznia i stawianie mu wymagań stosownie do jego możliwości;
    • w razie potrzeby ocenianie ucznia na podstawie jego wypowiedzi ustnych;
    • ocenianie prac pisemnych z pominięciem błędów ortograficznych;
    • umożliwienie uczniowi kilkakrotnego wysłuchania nagrania lub przeczytania tekstu;
    • w razie konieczności umożliwienie uczniowi korzystania z komputera przy wykonywaniu zadań pisemnych.